Deze hondenrassen veroorzaken de meeste letselschade

In Nederland worden jaarlijks duizenden mensen gebeten door honden. Hoewel elke hond kan bijten, ongeacht het ras, laten cijfers zien dat bepaalde hondenrassen vaker betrokken zijn bij ernstige bijtincidenten. Dit heeft te maken met een combinatie van fysieke kracht, temperament en helaas ook onjuiste socialisatie door eigenaren.

Het is belangrijk om te benadrukken dat een "gevaarlijk ras" niet betekent dat elke individuele hond van dat ras gevaarlijk is. De eigenaar speelt een cruciale rol: een goed gesocialiseerde en opgevoede hond is zelden agressief. Toch zijn de cijfers duidelijk: bij bepaalde rassen zijn de gevolgen van een beet ernstiger vanwege hun fysieke kenmerken.

Op basis van letselschadecijfers en bijtincidentregistraties in Nederland en Europa is het volgende overzicht samengesteld. De percentages geven het aandeel in ernstige bijtincidenten weer.

In Nederland bestaat er geen landelijk verbod op specifieke hondenrassen, in tegenstelling tot sommige andere landen. Wel hebben gemeenten de bevoegdheid om via de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) regels op te stellen, zoals een aanlijn- of muilkorfplicht voor specifieke rassen.

Na het pitbullverbod dat van 1993 tot 2008 gold en weinig effectief bleek, is Nederland overgestapt op een gedragsgerichte aanpak. Dit betekent dat niet het ras bepalend is, maar het gedrag van de individuele hond. Een hond die iemand heeft gebeten, kan door de gemeente als "gevaarlijk" worden aangemerkt, wat kan leiden tot een muilkorfplicht of in extreme gevallen inbeslagname.

Als eigenaar bent u altijd aansprakelijk voor schade die uw hond veroorzaakt, ongeacht het ras. Dit is geregeld in artikel 6:179 van het Burgerlijk Wetboek, dat de risicoaansprakelijkheid voor dieren vastlegt.

Op grond van artikel 6:179 BW is de bezitter van een dier aansprakelijk voor schade die het dier aanricht. Dit is een zogenoemde risicoaansprakelijkheid: de eigenaar is aansprakelijk, ongeacht of hij schuld heeft aan het bijtincident.

Dit betekent dat de eigenaar ook aansprakelijk is als de hond onverwacht bijt, als de hond nooit eerder heeft gebeten, of als de eigenaar alle redelijke voorzorgsmaatregelen heeft genomen. Het enige verweer is overmacht, wat in de praktijk vrijwel nooit slaagt.

Als het slachtoffer de hond heeft uitgelokt of geprovoceerd, kan er sprake zijn van eigen schuld. In dat geval kan de schadevergoeding worden verminderd. Bij kinderen onder de 14 jaar wordt eigen schuld vrijwel nooit aangenomen.

De schadevergoeding bij een hondenbeet kan aanzienlijk zijn, afhankelijk van de ernst van het letsel. U kunt vergoeding claimen voor medische kosten, littekencorrecties, psychologische hulp, inkomensverlies en smartengeld.

Het smartengeld bij een hondenbeet varieert sterk. Bij een oppervlakkige beet zonder blijvende schade ligt het smartengeld rond EUR 500 tot EUR 2.000. Bij ernstige beten met littekenvorming, zenuwbeschadiging of psychisch trauma kan het smartengeld oplopen tot EUR 10.000 tot EUR 25.000 of meer.

Bijzonder hoog zijn de schadevergoedingen wanneer kinderen het slachtoffer zijn, vooral als de beet in het gezicht is. Littekenvorming in het gezicht bij een kind leidt tot hogere smartengeldvergoedingen vanwege de langdurige psychische en sociale impact.

Bent u of uw kind gebeten door een hond? Curit helpt u kosteloos bij het claimen van uw schadevergoeding. De eigenaar van de hond is risicoaansprakelijk en moet alle schade vergoeden.

Onze letselschade-experts hebben ruime ervaring met hondenbeetclaims en weten welke schadeposten u kunt claimen. Neem vandaag nog contact op voor gratis advies over uw situatie.